27 Eylül 2013 Cuma

tanrı amerika'yı korusun

keşke şu an mutfakta ve bana sandviç hazırlıyor olsa. zeytin de koyayım mı? diye seslense. kooooy... desem. zeytinlerin çekirdeklerini her zeytini ağzına alıp kıvrak bir dil ve diş hareketiyle çıkarsa. çekirdeği çıkarılmış ve ufak da olsa kendinden bir parça katmış (salya) zeytinleri tekrar ekmeğin arasına koysa. dudaklarındaki yağ ve zeytin kalıntısını diliyle temizlese. getirse. kanepenin bi ucuna oturup yemeye başlasam. o kanepeye uzanıp ayaklarını kucağıma uzatsa. büyük bi lokma ısırıp biraz çiğnedikten sonra; hoorruko yopmusson oşkom yoa, ollorono soğlok desem. afiyet olsun canım benim dese... keşge be keşge!


Hiç yorum yok: