15 Temmuz 2013 Pazartesi

coşkunluk üzerine bir değerlendirme

yine yemek yiyiş tarzı üzerinden bir insanı eleştireceğim. aslında hep aynı insandan bahsedip duruyorum. zira ondan daha beter yemek yiyen biriyle henüz karşılaşmadım. umarım hiç bir zaman da karşılaşmam. adam yemek yemiyor adeta yemeğe tecavüz ediyor. onun yemek yiyişini izlerken tecavüzcü coşkun geliyor aklıma. bu arada, ismi coşkun olan iki insan tanırım şu yeryüzünde. tecavüzcü coşkun ve coşkun sabah. biri uyuşturucu bağımlısı, alkolik, psikopat ve sosyopat, seks konusunda tecavüzcü ve coşkun. diğeri ise sakin, dertli, kederli. geçmişe üzgün, geleceğe buruk. seks konusunda fikir beyan etmiyor. yenilgide coşkun, kaybetmişlikte, melankolide coşkun. coşkun kelimesine ihanet edercesine coşkunlukları var. oysa can veriyor kelimeye tecavüzcü coşkun. tipi bile coşkun. oysa ki sayın sabah'ın coşkunluk konusuna fiziksel olarak tek etkisi kafasının inanılmaz derecede büyük olması. herhangi bi yerde coşkun sabah kafasıyla karşılaşmak yerine, tecavüzcü coşkun sakalıyla karşılaşmayı tercih etmeyi bile düşündürür insana. neyse, yemek konusuna dönmek istiyorum. yemeğe tecavüz edercesine bi yemek yeme tarzı olan insanlarla aynı sofrada olmak istemiyorum. çıkardığı o sesler, o hareketler, o acele, hızlı kaşık hareketleri, kafayı neredeyse tabağın içine dayamalar filan. hiç durmadan ağzına bi ondan bi bundan yemek tıkıştırmalar. sanırım yemek süresince ağzı bir saniye bile boş kalmıyor ve çiğneme aktivitesi de hiç durmuyor. insan böyle bi durumda kendi yediğinden de bişey anlamıyor tabi. o kadar belgesel izleyen insanım. o kadar vahşi hayvanın yemek yiyişini gördüm. tek bi canlı var benzer şekilde yemek yiyen. tazmanya canavarı. çok coşkun bir hayvan kendisi.

1 yorum:

Oyuncakçı Adam dedi ki...

Coşkunları bir demet yapıp sonuna tazmanya canavarı ekleyince , tazmanya tecavüzcüsü diye anlam veremediğim bir şey girdi aklıma :)