Duvara Karşı

Başlığa aldanıp Fatih Akın'ın filminden bahsedeceğimi sanmayın. Bambaşka bi olay. Bizim oda küçük olduğu için ranzada yatıyoruz kardeşimle birlikte. Ranzanın bi tarafı duvara bitişik, diğer tarafı odaya doğru açık. Kardeşim alt katta yatıyo ben de üst katta. Ben gece çok sık uyanırım ve sık sık sağa sola dönerim. Biraz deli yatarım yani. Uyandığım zamanlarda ne var ne yok diye yattığım yerden biraz doğrulup hafifçe odaya doğru kafamı uzatıp şöyle bi göz gezdiririm yerlere, karşıdaki sobaya, kitaplığıma, bilgisayara, oraya buraya filan.

Sabah yine böyle bi durum yaşadım.. Uyandım. Gözüm yarı açık yarı kapalı ve uyku sersemi bi halde biraz doğrulup yine kafamı odaya doğru uzatıyodum ki önce gözümün önünde geniş sarı bi kütle gördüm. 1 saniyeden az bi süre sonra, DAAANN diye bi sesle irkildim ve kafamda keskin bi acı hissettim.

Evet, o geniş sarı kütle ranzanın bi kenarını kaplayan duvardı. Muhtemelen tuğladan yapılmış, sıvanmış ve boyanmış, oldukça sert, gayet güzel bir duvar. Ben gece uyanıp tamamen ters dönmüşüm, hatta yastığımı bile almışım yatağın diğer ucuna koymuşum, yorganımı da çevirip o şekilde uyumaya devam etmişim. Sabaha kadar bunu unutmuşum tabi, her zamanki şekilde yattığımı sanıyorum. Artık nasıl bi şiddetle çarptıysam duvardan hafif bi toz döküldü. Birazı gözüme kaçtı, anlım yanıyodu ve pis acıyodu. Kimbilir ne biçim kızarmıştı, hatta kanıyo bile olabilirdi ama elimi değdirip baktım, kan yoktu. Kimsenin duymaması için hemen yorganın altına girip bu halime kıkır kıkır güldüm. Ama zaten kimse duyamazdı, çünkü evde kimse yoktu. var mıydı? yoktu.