23 Mart 2008 Pazar

Günaydın Sevgilim

Sensizliğe uyanmak
gözümü açtığımda yanımda olmayışın
sensizliğin dondurucu soğukluğu yanımda

her sabah yokluğunla uyanmak
nasıl bi acı bu bebeğim
olmayışının boşluğuna düşüp kaybolmak
elimi uzatıp dokunamamak saçlarına
sımsıkı sarılıp kavrayamamak vücudunu
her an...
sensizlik...sensizlik her an ölüm bebeğim...
sensizliğe uyanmak
yokluğunun sınırsız boşluğu yanımda
günaydın sevgilim...

2 yorum:

mevudugaga dedi ki...

Onsuzluğa uyanmak günün aydınlığına bile leke düşürüyor.
Uyanmak, anca onunla olunca renk buluyor.

syrus dedi ki...

..

her yanıt bulamayan bir günaydın ve sonrasında geçmek bilmeyen bir gün..

..

güzeldi