25 Mart 2008 Salı

Güneşim

günün ışıkları artık gelmezken bana, ben sana bakıyorum... gökyüzüne bakıyorum. senin olduğun tarafa... bakabildiğim kadar uzağa bakıyorum. bakabildiğimden ötesine doğru. çok uzaklardaki dağınık bulutların altındasın belki. orda bi yerdesin, bana çok uzakta... ama nefes alışını hissedebiliyorum. gözlerinden etrafı görüyorum. dolu dolu hep gözlerim. sanki her an gelcekmişsin gibi sevinmek istiyorum. kapıyı açıp bana sesleniceksin.

çok uzaklara bakıyorum gün batmışken, güneşin henüz batmadığı yerlere. görebiliyorum üstüne düşen günün son ışıklarını ve ağlıyorum. gün batımında başlayan yağmurlar gibi, güneşinin arkasından ağlayan bulutlar gibi ağlıyorum.

1 yorum:

Pınar Altuntaş dedi ki...

Tüğlerim tiken tiken oldu valla...
Evrim mi geçiriyorsun acaba gerçekten Ahmet...