özür dilerim anneanne...

anneannem küçük kase yoğurtlar yiyor gün içinde. 9-10 tane filan alıyo bi defada. onları buzdolabına koyuyo, hergün biraz biraz yiyo. bazen yarım kase, bazen bi kase. işte ben dün gece dayanamayıp anneannemin yoğurtlarından birini çaldım. ardından hemen bir kaşık alıp koşarak odama geldim ve çitanın avını avladıktan sonra ağaca çıkarıp yediği gibi bi güzel yedim o yoğurdu. mübarekde ne tatlıydı, nası güzeldi. çok kısa bir süre içinde tükettim. 15 saniye kadar sürmüştür en fazla. ama sonra bi vicdan azabı :( bi pişmanlık, bi böyle allahım naptım ben haykırışları. nasıl pislik bir insanım, yaşlı ve masum bir kadının yoğurdunu çalıp yedim. ne kötüyüm. uzun saatler boyunca düşündüm ve anneanneme bir mektup bırakıp buraları terketmeyi kendime uygun gördüm.

sevgili anneanneciğim. ben torunun stickman. evet, şu bazen pisboğazlığı tutan ama genel olarak iyi bi insan olan. içimdeki derin vicdan azabını bir nebze olsun bastırmam lazım. onun için sana bir itirafta bulunacağım. senin yoğurdunu çalıp yedim ben anneanne. hatta ve hatta bunu üçüncü yapışım. senden beni affetmeni beklemiyorum yoo yooo bu kadar ileri gidemem. en kısa zamanda sana yediğim yoğurtları faiziyle birlikte göndereceğim. lütfen kabul et. artık o güzel yüzüne bakamam. pamuk ellerini öpemem. bir müddet isviçredeki bir arkadaşımın yanında ikamet edip, şarküteriye doyacağım. sonrası mı? sonrasını bende bilmiyorum anneanneciğim. bu arada yediğim yoğurt kabı sabaha kadar masamın üstünde durunca biraz kurumuş tabi, isterseniz kaldırmayın orda dursun. benden bir hatıra kalmış olur anneanneciğim. sevgiler...